راهپیمایی دیروز مردم درسی برای سلطه گری بود

راهپیمایی دیروز مردم زندگی در تداوم انقلاب را نشان داد. نشان داد که گرسنگی و زندگی در سختی نمیتواند استقلال، هنگامی که به اخلاق در خودناآگاه انسان ذخیره می شود را تباه سازد. زندگی به معنای زنده بودن است و ملت نشان داد که زنده است. جهان سلطه که با افشای جنایات اپستین نشان داد که این سلطه گری بسیار ژرف است و در اعماق روان قرار دارد که نماد آن پول و نفت و فساد و زیاده خواهی می باشد. دیدیم که همین جهان "عادی" که دموکراسی را هم به یدک می کشد، چگونه با تمام قوا و جنایتکاری نتوانست برای ارضای خود، مردم غزه را مجبور به تمکین کند. نتانیاهو دیدار خود با ترامپ را به سالگرد انقلاب تغییر داد به امید اینکه خیابان های ایران خالی خواهند بود و یا به کشتاری بزرگتر از قبل تبدیل خواهند شد تا او را برای حمله قانع گرداند. اما دیدند که ملت ما انسان های دیگر هستند، نه از جنس خودشان. انسان هایی که به استقلال کشورشان ارج می نهند. همانند جوانهایی که با درس گرفتن از وحشی گری های جنگ هشت ساله، به دور از چرخه قدرت مداری به فکر تقویت تجهیزات دفاعی بودند و کشور را برای دفاع مجهز نمودند. همت این سلطه گران از ابتدای انقلاب بر این بود که نگذارند شعار انقلاب، یعنی استقلال و آزادی و عدالت به عمل درآید. با خریدن افراد تهی مغز و شرور و سودجوی داخلی سد های متعددی بر سر راه این روند ایجاد کردند که البته در شعار های آزادی و عدالت موفق بودند. اما خود ما هم در برقراری آزادی و عدالت موفق نبودیم هرچند یکی از علت های آن دخالت های بیگانه بوده باشد، اما در این راه می توانستیم موفق شویم. به خصوص در امر قضا که مادر تمامی نابسامانی ها و فساد و بی عدالتی ها می باشد. در جریان کودتای خرداد شصت اگر قوه قضائیه ما مستقل بود و به جای "بوده است، نبوده است؟" رئیس وقت این قوه در تلویزیون حکم قضائی می کرد، شاید ما این نابسامانی ها را تجربه نمی کردیم.

به هرحال، تردید ترامپ برای حمله به ایران، بدون شک از ترس است. ترس از ناکامی و بد تر از آن، ترس از شکست و از دست دادن اسرائیل می باشد. باید از تلاش این جوانان و دانشمندانی که بدون چشم به قدرت و پول، زندگی خود را فدای وطن کرده و می کنند پیوسته قدردانی کرد. سابق بر این نوشته بودم که حمله ترامپ به تاسیسات هسته ای فردو پس از شکست اسرائیل، در پی تصمیمی بوده که در قبال برخورد با ایران اتخاذ کرده است. تجهیزات نظامی هم که در اطراف کشور فراهم آورده برای همین هدف است. دو هدف را دنبال می کند، یکی بازداری ایران از حمله به اسرائیل برای خاموش کردن آتش صهیونیسم، و احیانا دلگرمی دادن به کشور های همسایه که در آنجا پایگاه دارد.  هدف دیگر محاصره ایران تا به زانو در آوردن این کشور است. که البته هدف دوم چنانچه تحلیل در ست باشد، عملی به نظر نمی رسد. زیرا پای چین در میان می آید و قادر نخواهد بود مانع از تردد کشتی های چینی شود.