تابوت کوچک

 

مراسم یادبود رهبر شهید در مکانی عبادی با حضور نظامیان پدیده ای جدید به نظر می رسد، اما ریشه در تاریخ دارد. بخشی از این مراسم که در فضای مجازی نشر یافت را دیدم. انتخاب آیاتی که به هر مناسبتی خوانده می شدند حساب شده بودند. مراسم موفق بود و قدر مسلم این است که در وجدان خفته جنایتکاران دمکرات نما نفوذ خواهد کرد. ای کاش سیاستمداران ما هم وجدان خود را باز کنند تا حقایقی چند توان ورود در آن را پیدا کنند و ذهنیات پلیدی که در آن خانه گزیده اند را اصلاح نمایند. مراسم ریشه در تاریخ داشت زیرا در ابتدای اسلام، نظامی گری با سیاست و زندگی اجتماعی در هم آمیخته بود. علی با شمشیر بر کمر، سیاست و عدالت و قضاوت را رهبری می کرد. دلیل آن هم وجود سلطه گرانی بود که با زر و زور از هر فرصتی برای سلطه بر مردم استفاده می کردند. داستان گوساله سامری گویای همین پدیده شوم است که تا هم اکنون دست از سر بشر بر نداشته است.

راه بر حق ایستادن با راه معامله بر سر حق یکی نیستند. معامله با سلطه گر به معنای تلطیف کردن سلطه است، نه نفی آن. سیاستمدارانی که قائل به معامله بر سر چگونگی و میزان سلطه پذیری هستند، اصل سلطه را پذیرفته اند که در نتیجه، مقدار آن را سلطه گر معین می کند. امید ترامپ در ادامه جنایت هایش به همین پذیرش می باشد. با تاسف باید گفت که محیط سیاسی به دلیل تمایل و سلطه "قدرت" بر انسان، با ابزار چاپلوسی و روایط، به محیطی آلوده تبدیل شده است که باید آن را بهبود بخشید. وجود بی شمار مدیران پلید، جامعه را پلید می کند و جامعه پلید زندگی سالم و آرامش را از فرد می گیرد. عصبیت و نارضایتی و شاکی بودن از زمین و زمان برای مردم اینگونه پدید می آیند. نارضایتی اجتماعی به نوبه خود، در همان مدیران اثر می گذارد و زندگی را برای آنان تنگ می گرداند. به دلیل همین تنگی است که این مدیران، خواه سیاسی و یا اقتصادی، پول های خود را به خارج از کشور می برند تا از گزند احتمالی در امان باشند. این هم شد زندگی؟

به هر حال، آنچه سبب شد در دم صبح این متن را بنویسم، آن تابوت کوچکی بود که در میان تابوت های بزرگ مرا منقلب کرد و تا صبح خواب را از چشمان من گرفت. خاک بر سرتان کنند ای دمکرات های متمدن قانونمدار.