مشکل است باور کنیم
که ساختار سلطه مندی آمریکا قبول کند پای میز مذاکره با کشوری مستقل بنشیند. اما
اگر روزی کار به اینجا رسد که این کشور تجاوزگر به حقوق دیگران واقف شود، با این
وجود، مذاکره با آن آسان نخواهد بود زیرا ترک خوی و سامانه سلطه گری زمان درازی را
می طلبد. زمانی که تجاوز به میهنمان برای آمریکا سودی در بر نداشته و یا زیان آور
شود، دست از تجاوز خواهد کشید و در مورد تنگه هرمز و موارد دیگر سکوت خواهد کرد تا
از زیر بار جبران خسارات وارده، خود را کنار بکشد. خسارات تنها به کشور ما محدود
نمی شوند، نه تنها گریبان خود متجاوز را گرفته، بلکه کشورهای تحت سلطه در منطقه را
هم شامل می شوند. به این دلیل و دلایل سیاسی و ژئوپولیتیک، ترامپ به فکر دستیابی
به منابع ایران به هر قیمتی می باشد. برای رهائی از این دیوانگی های سلطه گر،
ایران باید فشار مالی را به سرمایه داران آمریکا و دیگر کشورها با هرچه تنگ تر کردن
تنگه هرمز وارد آورد تا این کشور سلطه گر مجبور به فرار گردد. روزی خواهد رسید تا
برای دستیابی به خسارات از کودتای 28 مرداد به این سو، اقدام نماییم. در این میان،
اسرائیل تلاش می کند به نوعی خود را به عنوان ایالتی از آمریکا و دنباله رو آن جا
زده و جبهه واحدی را شکل دهد تا از عواقب جنایت هایش در امان بماند. و به دنبال
آن، با ترک مخاصمه موقت خود را نجات دهد. به دلایل زیادی، تجاوزات اسرائیل با
آمریکا یکی نیستند و هریک مسئولیت متعلق به خود را دارند. تجاوزات اسرائیل تنها به
ایران محدود نمی شوند بلکه به مجموعه محور مقاومت ربط مستقیم دارند که ایران
فقط یکی از واحدهای آن محور می باشد. فلسطین اولین و مهم ترین قربانی این
گانگسترهای حرفه ای می باشد. پس از آن لبنان است که باید آرامش را برای مردم خود
تأمین نماید. کشور خود ما که همواره مورد تجاوز صهیونیستها بوده است و به هر قیمتی
در نظر و در عمل برای تجزیه ایران تلاش می کرده و می کند و در این راه از هیچ
جنایتی فروگذار نبوده است. در حقیقت هیچ کشوری در منطقه از آسیب های این اشغالگر
در امان نمی باشد. هدف آمریکا سلطه گری است که باید در برابر خواسته های ناحق و
نامشروع آن ایستاد، اسرائیل اما هدفش ویران کردن منطقه و غزه کردن آن می باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر